ຄືດັ່ງພວກເຮົາຮັບຮູ້ນໍາກັນແລ້ວວ່າ: ໃນທ້າຍສັດຕະວັດ ທີ XVIII ຫາຕົ້ນສັດຕະວັດທີ XIX ຫຼາຍປະເທດໃນທະວີບເອີລົບ ແລະ ອາເມລິກາໄດ້ສຳເລັດການໂຄ່ນລົ້ມລະບອບສັກດີນາ ແລະ ສ້າງຕັ້ງລະບອບນາຍທຶນຂຶ້ນແທນ, ຍ້ອນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງສັງຄົມໃນການຕອບສະໜອງວັດຖຸ ແລະ ສິ່ງຂອງຕ່າງໆ ເຂົ້າໃນການຮັບໃຊ້ຊີວິດປະຈຳວັນນັບມື້ສູງຂຶ້ນ, ແຕ່ການຜະລິດບໍ່ສາມາດຕອບສະໜອງໄດ້, ບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ການຜະລິດແບບອຸດສາຫະກຳ ດ້ວຍການສ້າງໂຮງຈັກ, ໂຮງງານຂຶ້ນຫຼາຍແຫ່ງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຈຳນວນກຳມະກອນກໍເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜົນຜະລິດເພີ່ມຂຶ້ນ, ບັນດານາຍທຶນໄດ້ເພີ່ມຊົ່ວໂມງເຮັດວຽກເຖິງ 14-15ຊົ່ວໂມງຕໍ່ວັນ, ແຕ່ການຕອບແທນຄ່າແຮງງານພັດບໍ່ສົມຄູ່ກັບຄ່າແຮງງານ; ພ້ອມກັນນັ້ນການປ້ອງກັນສຸຂະພາບ, ຄວາມປອດໄພແຮງງານໃນສະຖານທີ່ເຮັດວຽກ ແລະ ດ້ານສະຫວັດດີການ-ສັງຄົມບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່, ເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງກໍາມະກອນ ຕົກຢູ່ໃນທຸກຍາກລໍາບາກ, ຈຶ່ງພາໃຫ້ເກີດມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂຶ້ນ ແລະ ນັບມື້ນັບຮຸນແຮງຂື້ນເລື້ອຍໆ; ກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານຈຳເປັນຈຶ່ງໄດ້ຈັດຕັ້ງກັນເປັນກຸ່ມ, ເປັນຂະບວນເພື່ອລຸກຮື້ຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ກັບຊົນຊັ້ນນາຍທຶນ, ທວງໃຫ້ພວກນາຍທຶນເພີ່ມເງິນເດືອນ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຊົ່ວໂມງເຮັດວຽກລົງ; ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ຄັ້ງທຳອິດແມ່ນຢູ່ປະເທດອັງກິດໃນປີ 1764, ເພາະປະເທດອັງກິດໃນເວລານັ້ນ ເປັນປະເທດທີ່ຂະຫຍາຍຕົວທາງດ້ານອຸດສາຫະກຳໄວກວ່າໝູ່ . ເພື່ອປົກປ້ອງສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນ ແລະ ນໍາພາກຳມະກອນຕໍ່ສູ້ຕ້ານພວກນາຍທຶນ, ຊົ້ນຊັ້ນກຳມະກອນໃນປະເທດອັງກິດຈຶ່ງໄດ້ຈັດຕັ້ງ “ອົງການກຳມະບານ” ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງຕົນຂຶ້ນ ຈາກນັ້ນຂະ ບວນການຕໍ່ສູ້ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານນັບມື້ນັບຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

ໃນເດືອນ ພະຈິກ1884 ຢູ່ເມືອງຫຼວງ ຊິກາໂກ ເປັນຈຸດໃຈກາງອຸດສາຫະກຳຂອງປະເທດອາເມລິກາ ຂະບວນກຳມະກອນໄດ້ມີການຕໍ່ສູ້ກັບພວກນາຍທຶນຢ່າງຮຸນແຮງ, ຮຽກຮ້ອງ ແລະ ປຸກລະ ດົມໃຫ້ກຳມະກອນ, ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານທັງຫຼາຍ ກຽມພ້ອມຕໍ່ສູ້ເພື່ອທວງເອົາສິດຂອງຕົນ, ມາໃນວັນທີ 1ພຶດສະພາ1886 ເປັນເທື່ອທຳອິດທີ່ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານໃນປະເທດອາເມລິກາ ໄດ້ມີການຕໍ່ສູ້ໂດຍອີງໃສ່ເນື້ອໃນຂອງຖະແຫຼງການຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກນາຍທຶນຕ້ອງປະຕິບັດຕາມການສະເໜີຂອງກຳມະກອນວ່າ: “ແຕ່ນີ້ຕໍ່ໄປບໍ່ໃຫ້ກຳມະກອນຜູ້ໃດເຮັດວຽກເກີນ 8 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້, 8 ຊົ່ວໂມງພັກຜ່ອນ ແລະ 8 ຊົ່ວໂມງຮໍ່າຮຽນ” ໃນມື້ນັ້ນໄດ້ມີກຳມະກອນນັດຢຸດງານເຖິງ 5.000 ແຫ່ງໃນຕົວເມືອງໃຫຍ່ຂອງປະເທດອາເມລິກາເຊັ່ນ: ນິວຢອກ, ບານຕີມໍ, ວໍຊິງຕັນ ແລະ ອື່ນໆ ມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມເຖິງ 3 ແສນ 4 ໝື່ນຄົນ; ໄດ້ຮຽກຮ້ອງ ແລະ ບັງຄັບໃຫ້ນາຍທຶນຕ້ອງຮັບຮອງເອົາສິດໃນການເຮັດວຽກຂອງກຳມະກອນໃນມື້ໜຶ່ງ 8 ຊົ່ວໂມງ.

ຈາກເຫດການວັນທີ 1ພຶດສະພາ1886 ມັນໄດ້ສ້າກະແສຟອງອັນໃຫ່ຍຫຼວງ ແລະ ແຂງແຮງເຖິງຂະບວນກຳມະກອນຢູ່ທະວີບເອີລົບ ແລະ ທະວີີບອາເມລິກາ ເປັນຂີດໝາຍ ແລະ ກຳລັງໃຈໃຫ້ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ຂອງກຳມະກອນໃນໂລກ, ທັງເປັນບາດກ້າວຂະຫຍາຍຕົວແຫ່ງໄຊຊະນະ, ເປັນວັນທີ່ມີຄວາມໝາຍສໍາຄັນອັນໃຫ່ຍຫຼວງຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໃນຂະບວນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອປົກປ້ອງສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທໍາຂອງຕົນ.

ຕໍ່ໜ້າສະພາບການຄືແນວນັ້ນ, ວັນທີ 14ກໍລະກົດ1889 ກອງປະຊຸມພັກກອມມູນິດສາກົນຄັ້ງທີ II ໄດ້ໄຂຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນະຄອນຫຼວງປາຣີ ,ປະເທດຝັ່ຣງ, ມີຜູ້ແທນເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມທັງໝົດ 393 ຄົນ, ຊຶ່ງແມ່ນຜູ້ແທນມາຈາກ 22 ປະເທດ ເອີຮົບ, ອາເມລິກາ ແລະ ອາກຊັງຕິນ, ທີ່ປະຊຸມໄດ້ຜ່ານໂຄງການດຳເນີນງານສຳຄັນຄື: ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນສາມັກຄີຕໍ່ສູ້ ແມ່ນເພື່ອປະຕິບັດຄຳຂັວນ “ມື້ໜຶ່ງເຮັດວຽກ 8 ຊົ່ວໂມງ ແລະ ກຳນົດເອົາວັນທີ 1 ພຶດສະພາ1886 ເປັນວັນກຳມະກອນສາກົນ” ນັບແຕ່ນັ້ນມາ “ວັນທີ 1 ພຶດສະພາ ຂອງທຸກໆປີ ຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນວັນບຸນໃຫຍ່ ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໃນທົ່ວໂລກ”

ຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ຜ່ານມາພາລະກຳປະຫັວດສາດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໄດ້ຊີ້ໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ: ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແມ່ນຊົນຊັ້ນທີ່ນໍາໜ້າຂອງຍຸກສະໄໝ ທີ່ຕິດພັນກັບພື້ນຖານການຜະລິດ,ມີລະບຽບວິໄນ,ເປັນຜູ້ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ,ມີຄວາມສາມາດພຽງພໍທີ່ຈະລົບລ້າງລະບອບການພົວ ພັນສັງຄົມແບບກົດຂີ່ ແລະ ສ້າງສັງຄົມໃໝ່ທີ່ກ້າວໜ້າ ສີວິໄລແລະຍຸຕິທໍາພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພັກ.

ທ່ານ ມາກ-ອັງແກນ ໄດ່ຢັ້ງຢືນວ່າ: ລັກສະນະອັນດີເລີດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແມ່ນຊົນຊັ້ນທີ່ມີນໍ້າໃຈກ້າຫານຕໍ່ສູ້, ມີລະບຽບວິໄນເຂັ້ມງວດ, ມີສະຕິຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ, ມີຄວາມມານະອົດທົນສູງຢ່າງເດັດຂາດ, ມີມານະຈິດປະຕິວັດອັນສູງສົ່ງສຸດກົກສຸດປາຍ, ເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມດຸໝັ້ນຄົ້ນຄວ້າຮ່ຳຮຽນ ເອົາຄວາມຮູ້ວິທະຍາສາດເຕັກນິກ ນັບມື້ນັບສູງ ຈຶ່ງເປັນຊົນຊັ້ນທີ່ກ້າວໜ້າກວ່າໝູ່, ມີຄວາມສາມັກຄີເລີກເຊິງກວ້າງຂວາງ ແລະ ສາມັກຄີສາກົນອັນຜ່ອງໃສ, ມີວິໄສທັດກວ້າງຂວາງ ໃນການຕີລາຄາບັນຫາ, ສັງ ລວມພຶດຕິກຳຕົວຈິງ ໄດ້ກາຍເປັນທິດສະດີຊີ້ນຳ; ສະນັ້ນ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນຢາກເຮັດລ້ອນພາລະກຳ ຍຸດທະສາດປົດປ່ອຍຕົນເອງໄດ້, ກຳມະກອນຕ້ອງໄດ້ຮັບການນຳພາ-ຊີ້ນຳ ຢ່າງວິທະຍາສາດຈາກພັກການເມືອງຂອງຕົນ ທີ່ຖືລັດທິມາກ-ເລນິນ ເປັນທິດຊີ້ນຳ.

ສຳລັບປະເທດລາວເຮົາ ພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງເຂົ້າມາຢຶດຄອງ ແຕ່ປີ 1893-1954 ພວກເຂົາ ໄດ້ເກັບເກນເອົາຊາວໄຮ່ນາໄປຂຸດຄົ້ນເອົາແຮ່ກົ່ວຢູ່ບໍ່ໂພນຕິ້ວ ແລະ ບໍ່ແໜ່ງຢູ່ແຂວງຄຳມ່ວນ,ໄປເປັນກູລີເຮັດທາງ, ເກີດມີກຳມະກອນລະດູການ ດ້ວຍການນຳໃຊ້ແຮງງານນັບມື້ນັບຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ໄດ້ກາຍເປັນກຳມະກອນອາຊີບ ຕໍ່ມາພວກເຂົາໄດ້ສ້າງໂຮມເລື່ອຍໄມ້, ໂຮງສີເຂົ້າ, ໂຮງງານໄຟຟ້າ ຈຳນວນໜຶ່ງ ຈາກນັ້ນກຳມະກອນລາວ ກໍ່ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ ກຳມະກອນລາວຖືກກົດຂີ່ຂູດຮີດຢ່າງໜັກໜ່ວງ ທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ, ພວກເຂົາບັງຄັບໃຫ້ກຳມະກອນອອກແຮງງານຫຼາຍ ໄດ້ຄ່າຕອບແທນໜ້ອຍ, ຖືກຕັດເງິນເດືອນ, ຖືກໄລ່ອອກຈາກວຽກໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ, ຂາດສິດເສລີພາບທາງດ້ານການເມືອງ ແລະ ກົດໝາຍ, ບໍ່ໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງທາງດ້ານສະຫວັດດີການຕ່າງໆ ຈາກສະພາບການທີ່ກ່າວມານັ້ນ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ກໍຄືຜູ້ອອກແຮງງານບັນດາເຜົ່າ ກໍໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຢ່າງອົງອາດກ້າຫານ ໂດຍເລີ່ມຈາກການຕໍ່ສູ້ທີ່ມີລັກສະນະເກີດເອງ ໄດ້ກາຍເປັນຂະບວນການອັນກວ້າງຂວາງ ນຳພາໂດຍບັນພະບູລຸດຜູ້ຮັກຊາດ ແຕ່ເໜືອເຖິງໃຕ້, ຕໍ່ສູ້ຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຢ່າງດຸເດືອດ; ແຕ່ຂະບວນການ ຕໍ່ສູ້ໄລຍະນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຍ້ອນບໍ່ມີພັກນຳພາ . ປີ 1930 ພັກຄອມມູນິດອິດດູຈີນ ໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍແມ່ນ ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ, ພັກໄດ້ວາງແນວທາງອັນຖືກຕ້ອງເພື່ອນຳພາຂະບວນການຕໍ່ສູ້ປົດປ່ອຍຊາດຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນ, ພາຍຫຼັງມີພັກນຳພາຂະບວນການຕໍ່ສູ່ຂອງປະຊາຊົນ, ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ, ຜູ້ອອກແຮງງານ 3 ຊາດອິນດູຈີນໄດ້ມີຄຸນນະພາບໃໝ່ສາມາດຍາດໄດ້ໄຊຊະນະເປັນກ້າວໆມາ . ພັກຖືເອົາແນວໂຮມແຫ່ງຊາດເປັນການເຕົ້າໂຮມຄວາມສາມັກຄີິອັນກວ້າງຂວາງ ຖືເອົາພັນທະພາບກຳມະກອນ ຊາວນາ ແລະ ນັກຮຽນຮູ້ປັນຍາຊົນ ເປັນກຳລັງແຮງພື້ນຖານຂອງພັກ ເພື່ອໂຄ່ນລົ້ມສັດຕູຂອງຊາດ, ຕໍ່ສູ້ຕ້ານການເສຍຊ່ວຍ, ນັດຢຸດງານເພື່ອທວງໃຫ້ ຂຶ້ນເງິນເດືອນ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຊົ່ວໂມງເຮັດວຽກເປັນຕົ້ນແມ່ນ ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ຂອງກຳມະກອນຕ່ຳແຜ່ນຄ້າຍກາເຟ 500 ກວ່າຄົນ, ອັນພົ້ນເດັ່ນ ແມ່ນຂະບວນລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຢຶດອຳນາດການປົກຄອງ ໃນທົ່ວປະເທດໄດ້ມີຂະບວນຂອງກຳມະກອນໄຟຟ້າລາວ ໄດ້ເປີດສາກນຳໜ້າພາທາງໃຫ້ຂະບວນການກຳມະກອນຢູ່ແຫ່ງອື່ນໆ.

ໂດຍສືບທອດມູນເຊື້ອອັນດີເລີດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນສາກົນ, ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນລາວ ກໍ ແມ່ນພາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ສາກົນ ໂດຍພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳ-ນຳພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານລາວ ໄດ້ຮ່ຳຮຽນເອົາຄຸນລັກສະນະອັນດີເລີດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນສາກົນ; ຊຶ່ງສະແດງອອກໃນຫຼາຍດ້ານເປັນຕົ້ນ ເປັນຊົນຊັ້ນທີ່ດີເລີດ ແລະ ກ້າວ ໜ້າກວ່າໝູ່, ມີນໍ້າໃຈຮັກຊາດ ແລະ ນ້ຳໃຈສາກົນກຳມະຊີບອັນຜ່ອງໃສ, ມີມານະຈິດປະຕິວັດອັນສູງສົ່ງ ດຸໝັ່ນ, ປະຢັດ, ມີຄວາມສາມັກຄີເອື້້ອເພື້ອເພື່ອແຜ່, ມີຄວາມຕື່ນຕົວ, ເດັດດ່ຽວ, ກ້າຫານ, ບໍ່ຍອມຈຳ ນົນ, ມີສະຕິຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ, ມີລະບຽບວິໄນຢ່າງເຂັ້ມງວດໃນການອອກແຮງງານ, ຮັກອາຊີບ, ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ ພັດທະນາຕົນເອງທາງດ້ານເຕັກນິກວິທະຍາສາດທີ່ທັນສະໄໝ.

ເນື່ອງໃນໂອກາດວັນກຳມະກອນສາກົນ ທີ 1ພຶດສະພາ ຄົບຮອບ 140ປີ, ສູນກາງສະຫະພັນກໍາມະບານລາວໄດ້ມີແຈ້ງການເຖິງສະຫະພັນກໍາມະບານແຕ່ລະຂັ້ນ ໃນທົ່ວປະເທດ ເພື່ອຈັດຕັ້ງການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນກໍາມະກອນສາກົນປີນີ້ ໃຫ້ເປັນຂະບວນຟົດຟື້ນ ແລະ ກວ້າງຂວາງ ດ້ວຍຂະບວນການ ແລະ ເນື້ອໃນ ດັ່ງນີ້:

1. ໃຫ້ຖືເອົາ ວັນກໍາມະກອນສາກົນ ວັນທີ 1 ພຶດສະພາ ແມ່ນວຽກໜຶ່ງ, ກິດຈະກໍາໜຶ່ງທີ່ສໍາຄັນ ຂອງສະຫະພັນກໍາມະບານລາວ, ເພາະເປັນການທົບທວນຫວນຄືນພາລະກໍາປະຫວັດສາດ, ມູນເຊື້ອ ແລະ ສືບຕໍ່ຜັນຂະຫຍາຍເພື່ອປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຽດອັນຊອບທໍາ ຂອງສະມາຊິກກໍາມະບານ, ຂອງກໍາມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານອື່ນ ໂດຍຈັດຕັ້ງການໂຄສະນາ, ຈັດຕັ້ງປາຖະກະຖາມູນເຊື້ອວັນກໍາມະກອນສາກົນຄົບຮອບ 140ປີ ຕິດພັນກັບການສຶກສາອົບຮົມໃຫ້ແກ່ສະມາຊິກກໍາມະບານ, ກໍາມະກອນ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານໃຫ້ຮັບຮູ້, ເຂົ້າໃຈ ຢ່າງເລິກເຊິ່ງຕໍ່ພາລະກໍາປະຫວັດຊາດຂອງກໍາມະກອນສາກົນ ແລະ ຂອງກໍາມະກອນລາວ ແລະ ເພື່ອເຮັດສະມາຊິກກໍາມະບານ, ກຳມະ ກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານ ມີຄວາມສາມັກຄີ, ມີຄວາມຕື່ນຕົວທາງການເມືອງ, ຮູ້ສິດ, ພັນ ທະ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນ, ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດທາງດ້ານວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ, ມີ ອະລິຍະທຳທາງດ້ານຈິດໃຈ ແລະ ມີວິໄນ ໃນການອອກແຮງງານ.

2. ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ຄະນະພັກ, ຄະນະນໍາຂັ້ນຕ່າງຕ່າງໆ ລົງພົບປະຢ້ຽມຍາມກຳມະກອນຢູ່ຕາມໂຮງຈັກໂຮງງານ ແລະ ຫົວໜ່ວຍແຮງງານ ຕາມເງື່ອນໄຂ ແລະ ຄວາມສາມາດຕົວຈິງ.

3. ສ້າງຂະບວນການ ແລະ ກິດຈະການຕ່າງໆໃຫ້ເປັນຂະບວນກ້ວາງຂວາງ ເຊັ່ນ: ການອະນາໄມສໍານັກງານ, ອົງການ, ສະຖານທີ່ເຮັດ, ໂຮງຈັກໂຮງງານ; ຈັດກິດຈະກໍາຖາມ-ຕອບ ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບວັນ ກໍາມະກອນສາກົນ; ການແຂ່ງຂັນສີມືແຮງງານ, ການບໍລິຈາກເລືອດ ເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອສັງຄົມ, ການແຂ່ງຂັນກິລາ, ສີລະປະວັນນະຄະດີ ແລະ ອື່ນໆ ຕາມຄວາມສາມາດ ແລະ ເງື່ອນໄຂຂອງແຕ່ລະບ່ອນ ແລະ ດ້ວຍການປະຫຍັດມັດທະຍັດ.

4. ສໍາລັບສູນກາງສະຫະພັນກຳມະບານລາວ ຈະໄດ້ຈັດພິທີ ແລະ ກິດຈະກໍາຍ່າງ ໃນ 1 ພຶດສະພາ2026 ຢູ່ທີ່ສວນປະຕູໄຊ ໂດຍຈະເຊີນການນໍາພັກ,ລັດ, ສະມາຊິກກໍາມະບານ; ຜູ້ບໍລິຫານຈັດການຫົວໜ່ວຍທີ່ໃຊ້ແຮງງານ, ຜູ້ຕາງກໍາມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານຈໍານວນໜຶ່ງ ເຂົ້າຮ່ວມ.

ເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນກຳມະກອນສາກົນ ຄົບຮອບ 140 ປີນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຕາງໜ້າໃຫ້ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງສະຫະພັນກໍາມະບານລາວ ຂໍຮຽກຮ້ອງມາຍັງການນໍາພັກ, ລັດ ແຕ່ລະຂັ້ນ ເອົາໃຈໃສ່ຊີ້ນໍາ-ນໍາພາ ການຈັດຕັ້ງກໍາມະບານໃນຂັ້ນຂອງຕົນ ໃຫ້ສາມາດປະຕິບັດຕາມພາລະບົດບາດ, ສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ປະກົດຜົນເປັນຈິງ; ຂໍຮຽກຮ້ອງມາຍັງອົງການຈັດຕັ້ງກໍາມະບານຢູ່ແຕ່ລະຂັ້ນ, ແຕ່ລະບ່ອນ ຈົ່ງເປັນເຈົ້າການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕາມສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ເຂັ້ມງວດ ແລະ ມີປະສິດຕິຜົນສູງ; ຂໍຮຽກຮ້ອງມາຍັງບັນດາສະມາຊິກກໍາມະບານລາວ ເອົາໃຈໃສ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄໍາຂວັນ 5ເປັນເຈົ້າ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີປະສິດຕິຜົນ; ຂໍຮຽກຮ້ອງມາຍັງ ບັນດາກໍາມະກອນ, ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານ ຈົ່ງຕັ້ງໜ້າປະຕິບັດໜ້າທີ່, ສິດ ແລະ ພັນທະຂອງຕົນ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີຜົນສໍາເລັດ, ມີປະສິດຕິຜົນສູງ.

ໃນໂອກາດທີ່ມີຄວາມໝາຍຄວາມສໍາຄັນນີ້ ຕາງໜ້າຄະນະພັກ, ຄະນະນໍາສູນກາງສະຫະພັນກໍາມະບານລາວ ຂໍອວຍພອນໄຊອັນປະເສີດ ມາຍັງການນໍາພັກ-ລັດ ທຸກຂັ້ນ; ອວຍພອນຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງສະຫະພັນກໍາມະບານລາວ; ຄະນະນໍາສະຫະພັນກໍາມະບານແຕ່ລະຂັ້ນ, ສະມາຊິກກໍາມະບານ, ກໍາມະກອນ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານ ຈົ່ງມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ, ເຮັດສໍາເລັດໜ້າທີ່ການງານ, ການທຸລະກິດ ຂອງຕົນ ແລະ ມີຄວາມສຸກ, ມີຄວາມຈະເລີນ ຕະຫຼອດໄປ.